6533b7cffe1ef96bd1257db8
RESEARCH PRODUCT
Zaburzenia metabolizmu miedzi w przebiegu choroby Wilsona
subject
ceruloplazminacopperATP7Bmiedźchoroba WilsonaWilson's diseasemetabolic diseasechoroba metabolicznaceruloplasmindescription
Choroba Wilsona jest rzadką chorobą genetyczną charakteryzującą się zaburzonym metabolizmem miedzi. Dziedziczona jest w sposób autosomalny recesywny. Kluczowym organem odpowiedzialnym za metabo- lizowanie miedzi jest wątroba. Specyficzność substratową do jonów miedzi posiada białko transportowe ATP-aza typu P-ATP7B. Enzym przyczynia się do fizjologicznego transportu miedzi we wnętrzu komórki i jego wydalania z organizmu. Zmiany w genie kodującym białko ATP7B powodują nieprawidłowe funkcjonowania enzymu i brak jego współpracy z białkiem opiekuńczym ATOX1. W efekcie miedź nie zostaje przyłączona do ceruloplazminy oraz nie jest wydalana do jelit. Następuje gromadzenie pierwiastka we wnętrzu komórek, które powoduje powstawanie reaktywnych form tlenu. Stres oksydacyjny uszkadza lipidy, białka i kwasy nukleinowe komórek, powodując powstanie objawów klinicznych. Najczęściej obserwowane zaburzenia dotyczą wątroby, ośrodkowego układu nerwowego oraz narządu wzroku. Uszko- dzenia wątroby stanowią podstawowy symptom choroby. Objawy psychiatryczne i behawioralne występują często i mogą poprzedzać objawy neurologiczne aż u 1/3 pacjentów. Zaburzenia neurologiczne mogą być klasyfikowane jako: zespół dystoniczny, ataksja, zespół akinetyczno-sztywny. Z dużo rzadziej obserwo- wanych objawów wymienia się: obrzęki, gigantyzm, zaburzenia czynności nerek, do których należą aminoacyduria i kamica nerkowa, hiperkalcyduria oraz nefrokalcynoza, powiększenie mięśnia sercowego, choroby zwyrodnieniowe stawów, zaburzenia gruczołów. Choroba Wilsona prowadzi też do zaburzeń układu rozrodczego. Im wyższe stężenie miedzi w organizmie, tym objawy kliniczne się nasilają, dlatego ważne jest szybkie postawienie prawidłowej diagnozy oraz rozpoczęcie skutecznej terapii. Najczęściej stosowane jest leczenie chelatujące miedź z organizmu. Najskuteczniejszą metodą leczenia zaawansowa- nego stadium choroby Wilsona ze zdekompensowaną marskością wątroby jest transplantacja wątroby z dzikim genem ATP-azy.
| year | journal | country | edition | language |
|---|---|---|---|---|
| 2022-01-01 |