6533b7ddfe1ef96bd1274b6a

RESEARCH PRODUCT

Język Kościoła posoborowego

subject

interreligious dialogueekumenizmjęzyk religijnyreligious languageII Sobór WatykańskiecumenismSecond Vatican Councildialog międzyreligijny

description

Drugi Sobór Watykański przyniósł Kościołowi katolickiemu wiele zmian, co zaowocowało także istotnymi przeobrażeniami języka. Niniejszy artykuł koncentruje się na zjawiskach, jakie zaszły w języku wskutek zmiany stosunku Kościoła do świata zewnętrznego, a w szczególności do trzech kategorii niekatolików, czyli do chrześcijan innych wyznań, wyznawców innych religii oraz ludzi niewierzących. Język Kościoła przedpoborowego bardziej służył konfrontacji i obronie niż merytorycznemu nauczaniu. O tonie dyskursu przesądzało wówczas przekonanie, że niekatolicy są dla katolików przede wszystkim zagrożeniem, przed którym Kościół musi ich bronić. Posoborowe zmiany na płaszczyźnie języka mają charakter radykalny. W oficjalnym nauczaniu Kościoła nieobecna jest agresja, a zamiast tego pojawiają się gesty przyjaźni, które zbliżają ludzi i dają nadzieję na świat, w którym obok siebie zgodnie żyje wiele społeczności różniących się wyznaniem, wartościami, historią, tradycją czy kulturą. W tym dyskursie miejsce wrogów zajęli bracia.