6533b85cfe1ef96bd12bc1e2

RESEARCH PRODUCT

Mądrościowe odczytanie przykazania: "Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu" (WJ 20,16; PWT 5,20) w Księdze Przysłów

subject

prawdomównośćKsięga Przysłówkłamliwy językcommandmentprzykazaniefałszywy świadekfalse witnessBook of Proverbstruthfulnesslying tongue

description

Przykazania w biblijnym Izraelu stanowiły trwały fundament relacji z Bogiem i z drugim człowiekiem, będąc tym samym podstawowym elementem formowania się społeczności ludzkiej. W tym względzie przykazanie „Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu”, nabierało szczególnej wartości. Wielość i różnorodność sytuacji skłaniała do prawnych uściśleń, czego potwierdzeniem jest kodeks praw w Księdze Wyjścia i w Księdze Powtórzonego Prawa. Równie ważny był jednak w ludzie wybranym proces kształcenia i formowania poprzez przyswajane mądrościowe sentencje i przysłowia, które przyczyniały się do ukształtowania właściwych postaw. Częste w Księdze Przysłów nawiązywanie do potrzeby składania prawdziwych zeznań i zarazem przestrogi przed fałszywym świadectwem stanowią potwierdzenie ogromnej roli wychowawczej tego przykazania w mądrościowym nurcie biblijnego Izraela.