6533b85dfe1ef96bd12beae8

RESEARCH PRODUCT

Władze RP na uchodźstwie wobec transformacji ustrojowej w Polsce w latach 1989–1990

subject

description

Londyn od 1940 r. był politycznym centrum polskiego wychodźstwa. Tu mieli swoją siedzibę prezydent i rząd na uchodźstwie. Mimo fizycznego oddalenia emigracja niepodległościowa żyła sprawami kraju. Zmiany polityczne w Polsce na przełomie lat osiemdziesiątych i dziewięćdziesiątych XX w. nie tylko przyniosły koniec epoki PRL, lecz także dopełniły misji powojennej emigracji politycznej. Dla wychodźstwa wolna i niepodległa Polska była celem i sensem działania. To, co dla wielu w kraju przez dziesięciolecia wydawało się nierealne, wręcz szalone, dla emigrantów było spełnieniem podstawowych postulatów. Zamierzenia te nie przystawały do skromnych środków, jakimi dysponował rząd na uchodźstwie. Międzynarodowa izolacja, polityczna niemoc, pogłębiające się podziały wewnętrzne oraz rozluźniająca się łączność z krajem sprawiły, że emigracja nie zdołała wywrzeć bezpośredniego wpływu na polską transformację ustrojową. W wymiarze politycznym emigranci przegrali „bitwę o Polskę”, choć sprawa, o którą walczyli, odniosła ostatecznie zwycięstwo. Przekazanie przez prezydenta Ryszarda Kaczorowskiego na Zamku Królewskim w Warszawie 22 grudnia 1990 r. insygniów władzy wybranemu w wolnych wyborach prezydenckich Lechowi Wałęsie było symbolicznym zakończeniem działalności władz emigracyjnych.