6533b873fe1ef96bd12d4592

RESEARCH PRODUCT

The role of adiponectin and leptin in the treatment of ovarian cancer patients

subject

description

Wprowadzenie: Rak jajnika wykrywany jest najczęściej w zaawansowanym stadium choroby. Jego patogeneza nie jest w pełni poznana, ale przyjmuje się, że odpowiedzialna jest za to podatność organizmu oraz zaburzenia hormonalne. Stale badana jest również rola niektórych cytokin jako czynników predykcyjnych w procesie leczenia. Celem pracy było określenie zależności pomiędzy stężeniem adiponektyny i leptyny a stopniem zaawansowania choroby oraz odpowiedzią na stosowaną chemioterapię. Materiał i metody: Grupa badana składała się z 43 pacjentek leczonych systemowo z powodu raka jajnika. Po zakwalifikowaniu do leczenia pacjentki otrzymały chemioterapię: 5–7 cykli według schematu paklitaksel/karboplatyna bez bewacyzumabu lub z nim. Używając standardowych zestawów ELISA, przed chemioterapii i po niej oznaczono w surowicy krwi stężenie adiponektyny oraz leptyny. Wyniki: Stwierdzono, że średnie stężenie adiponektyny przed chemoterapią wynosiło 8,83 ± 3,19 µg/ml, natomiast po zakończeniu leczenia — 10,37 ± 4,18 µg/ml (wzrost o 17,44%; p < 0,001). Średnie stężenie leptyny przed leczeniem wynosiło 16,89 ± 15,54 ng/ml, natomiast po nim — 21,77 ± 14,69 ng/ml (wzrost o 28,89%; p < 0,01). Wykazano dodatnią korelację pomiędzy stężeniem leptyny a wiekiem i wskaźnikiem masy ciała (BMI). Nie stwierdzono zależności pomiędzy stopniem zaawansowania choroby oraz odpowiedzią na leczenie a stężeniem badanych adipokin. Stwierdzono, że im mniejsza jest wartość wskaźnika leptyna/adiponektyna (L/A) przed leczeniem, tym lepszą uzyskuje się odpowiedź na zastosowaną chemioterapię. Wnioski: Adiponektyna i leptyna analizowane oddzielnie nie korelują ze stopniem zaawansowania raka jajnika oraz odpowiedzią na chemioterapię, natomiast wartość wskaźnika L/A może być uważana jako czynnik predykcyjny odpowiedzi klinicznej na zastosowane leczenie.