Search results for "Gombrowicz"
showing 4 items of 4 documents
"Ich werde euch ein anderes Abenteuer erzählen..." Die Parodie des Landadel-Romans in Witold Gombrowiczs Autorschaft
2021
On the one hand, “Sarmatian culture” in Poland led to a cultural syncretism blossoming on a large scale; on the other hand, culture closed in, Poland moved inwards in terms of civilisation and space – “provincial art” blossomed and the church congregation became the central cell of administrative and intellectual life. These elements are taken up in Gombrowicz’s “Pornography” and in the process – typical of Gombrowicz’s work – the Polish national tradition (here Sarmatism) becomes a parodic template and a game with the reader.
Kreacja śmierci według Witolda Gombrowicza : wokół "Błądzenia" z Teatru Narodowego w Warszawie
2016
Artykuł prezentuje przewijający się w twórczości Witolda Gombrowicza motyw śmierci. Obsesyjnie powracające w jego utworach opozycje: młodość — starość, kultura - natura, dojrzałość - niedojrzałość, w kontekście moich rozważań, potwierdzają tezę, dotyczącą całego dzieła autora „Ferdydurke”, że jego życie było nieustanną ucieczką przed formą i jednoczesnym popadaniem w kolejne formalne schematy. Punktem wyjścia do analizy „oblicza śmierci” u Gombrowicza uczyniłam spektakl „Błądzenie” Jerzego Jarockiego, zrealizowany w Teatrze Narodowym w Warszawie. Autorski scenariusz reżysera prezentuje fragmenty najważniejszych tekstów Gombrowicza, kolejno: „Ferdydurke”, „Iwony księżniczki Burgunda”, „Opere…
Witkaco-Gombrowiczowskie tęsknoty i pragnienia, czyli od metafizyki do estetyki : interpretacje Jerzego Jarockiego
2016
Artykuł prezentuje sylwetki dwóch fascynujących twórców dwudziestowiecznego polskiego dramatu, opisanych na przykładzie Grzebania1 i Błądzenia2 - spektakli Jerzego Jarockiego. Opowiada o tęsknotach, pragnieniach, fobiach Stanisława Ignacego Witkiewicza i Witolda Gombrowicza, z których pierwszy uporczywie dążył do formy, a drugi - od formy pragnął się wyzwolić. „Palę, piję i nic mi to nie szkodzi” - pisał Witkacy w przedmowie do swoich Narkotyków. Z kolei Gombrowicz ustawicznie pisał o sobie, czyniąc z siebie samego bohatera własnych utworów. Jako punkt wyjścia dla moich rozważań wybrałam odmienne sposoby poszukiwania i zaspokajania pragnień duchowych oraz cielesnych.
Pirandello e Gombrowicz – La presenza teatrale pirandelliana nei drammi gombrowicziani di Karol Karp (review)
2014
Veronica Chiarenza (Università degli Studi di Roma “La Sapienza”) Recensione su Pirandello e Gombrowicz - La presenza teatrale pirandelliana nei drammi gombrowicziani di Karol Karp Pirandello e Gombrowicz - La presenza teatrale pirandelliana nei drammi gombrowicziani di Karol Karp si muove nell’ambito di un dualismo e di elementi di vicinanza tra i due autori. Il volume procede attraverso un movimento “geografico” ben definito – dalla Sicilia di Pirandello alla Polonia di Gombrowicz – e concettuale – da un’immagine più ampia dei temi tipici di Pirandello sino al loro riscontro specifico in tre drammi scritti da Gombrowicz. Karp analizza il rapporto tra i due scrittori con grande diligenza e…