Search results for "hagiografia"
showing 4 items of 14 documents
Czy na pewno UT SUPRA? Sylwetka duchowa św. Jana z Kęt w parenetycznej narracji Fabiana Birkowskiego
2020
Artykuł stanowi próbę rekonstrukcji duchowej sylwetki św. Jana z Kęt, jaka wyłania się z poświęconej mu łacińskiej mowy Fabiana Birkowskiego. W swojej literackiej narracji XVII-wieczny kaznodzieja odwołuje się m.in. do mających stanowić życiową dewizę średniowiecznego profesora słów Ut supra. Przypisywanie Janowi z Kęt powyższego wyrażenia było jednak błędem. Jak wykazane zostaje w niniejszym tekście, wynikał on z niewłaściwego odczytania wspomnianych słów podczas lektury tłumaczenia Kroniki Macieja Miechowity, które Piotr Skarga dołączył do Żywotu świętego. Błąd ten jest o tyle istotny, że popełnili go również inni twórcy, przez co słowa te wpisały się w dzieje kultu krakowskiego profesora.
The traces of the cult of St. Raymond of Penyafort in the preaching of Fabian Birkowski. A contribution to studies on the Dominicans' hagiographic wr…
2021
Święty Rajmund z Penyafort nie jest współcześnie w Polsce postacią powszechnie znaną. Podobnie było w okresie staropolskim, kiedy to popularnością cieszył się jedynie w dość wąskich kręgach. Niewątpliwie znany był on wówczas w środowisku Wydziału Prawa Akademii Krakowskiej, gdzie katedra opracowanych przez niego Dekretałów Grzegorza IX, przewidziana w akcie fundacyjnym wydanym przez Kazimierza Wielkiego, przetrwała aż do reformy kołłątajowskiej. Jeśli w gronie prawników Rajmund ceniony był jako wybitny jurysta, to jako świętego czczono go przede wszystkim w Zakonie Kaznodziejskim, którego był trzecim w historii generałem. O obecności jego kultu wśród dominikanów świadczą m.in. omówione w ar…
Hyvinvointia kansankielellä : kristillinen kulttuuri keskiajan resepteissä
2019
From the Valencian anonymous life of St. Onophrius at the beginning of the sixteenth century to the recreation of Onofre Salt (Barcelona, 1620)
2017
La devoció en terres de parla catalana a l'anacoreta sant Onofre es troba bastant difosa i compta amb nombrosos testimonis. Entre els literaris, en destaquen dos. Un, en català, publicat a principis del segle XVI, a València —anònim i amb clares evidències de ser un treball que recull textos elaborats en estadis anteriors—, i l'altre publicat a Barcelona —malgrat que obra del valencià Onofre Salt—, del 1620, i en castellà. Ens proposem veure les diferències entre l'un i l'altre i, encara, els punts en comú de dos textos devocionals hagiogràfics que es troben als extrems de la cruïlla de l'edat moderna: de l'edat mitjana al Renaixement, el primer, i ja al barroc, el segon.