6533b820fe1ef96bd127930d

RESEARCH PRODUCT

Przesłanki na rzecz wspólnej deklaracji w sprawie Kościoła i urzędu kościelnego. Kilka uwag na marginesie uzgodnień dialogu luterańsko-rzymskokatolickiego

subject

description

W artykule podjęto próbę wskazania kilku istotnych przesłanek, wynikających z refleksji teologicznej oraz rezultatów dialogu ekumenicznego, wskazujących na możliwość, a nawet potrzebę oficjalnego potwierdzenia, w formie wspólnej deklaracji, osiągnięcia w relacjach luterańsko-rzymskokatolickich takiego stopnia porozumienia w kwestii Kościoła i urzędu kościelnego, że istniejące nadal różnice nie powinny stać na przeszkodzie wzajemnemu uznaniu się za „pełnoprawne" Kościoły. Wspomnianymi przesłankami są: (I) uznanie, że Reformacja była ruchem odnowy w obrębie ówczesnego Kościoła i stanowi „fakt eklezjologiczny", który winien pełnić hermeneutyczną funkcję w pozytywnej ocenie doktrynalnego zróżnicowania pomiędzy Kościołami, (2) uznanie nadrzędności Kościoła wobec urzędu kościelnego, na podstawie katolickiego przekonania, że świadectwo niekatolickich Kościołów i wspólnot kościelnych - niezależnie od oceny ich posługiwań - rodzi w sposób realny wiarę dającą zbawienie, (3) epikletyczny charakter Kościoła, czyli uznanie pierwszorzędnej rola Ducha Świętego w realizacji apostolskiej misji przez Kościół, (4) priorytet „treści" sukcesji apostolskiej, czyli uznanie spełniania apostolskich funkcji i zadań przez istniejące w poszczególnych Kościołach kategorie i struktury eklezjalne. Analiza rezultatów dialogu ekumenicznego prowadzi do wniosku, że istniejące podziały mają bardziej charakter instytucjonalny niż doktrynalny, tzn. stopień instytucjonalnej odrębności Kościołów znacznie przewyższa skalę różnic w wierze.