6533b825fe1ef96bd1282b50

RESEARCH PRODUCT

Henri de Lubac (1896–1991) i jego wkład w rehabilitację spuścizny egzegetycznej Orygenesa

subject

description

Artykuł ukazuje postać Henri de Lubaca – wybitnego teologa XX w., jezuity i kardynała, eksperta na Soborze Watykańskim II, w obszarze jego badań nad twórczością egzegetyczną Orygenesa. Zasadniczy owoc tych badań opublikował w dziele Histoire et Esprit (Historia i Duch), które w swoim podtytule nosi znamienne wyrażenie: L’intelligence de l’Écriture d’après Origène (Rozumienie Pisma Świętego według Orygenesa). Analizując twórczość egzegetyczną Orygenesa i szukając klucza interpretacyjnego do jego wyjaśnień Pisma Świętego, H. de Lubac zauważył istotną niespójność pomiędzy ukazaną teorią sensów w dziele O zasadach a faktycznie stosowaną w interpretacji tekstów. Różnice okazały się w badanych tekstach na tyle istotne, że pozwoliły na sformułowanie tezy o stosowaniu przez Orygenesa znanej w późniejszych wiekach zasady czterech sensów Pisma Świętego. Tym samym przyczynił się do odnowienia badań nad życiem i twórczością Aleksandryjczyka, jak również do rehabilitacji jego przebogatej spuścizny egzegetycznej.